मरुमक्कतायम् : ( मरुमक्काट्टायम् ) मरूमक्कातायम्‍ यातमिळशब्दाचाअर्थसामान्यपणेभाचेवभाच्यांमार्फतचालतआलेलावारसा, असाहोतो. दक्षिणभारतातमुख्यत: मलवार, कोचीन, त्रावणकोरयाभागांतीलनायरजमातींमध्येहीरूढीआढळूनयेते. तसेचमलबारमधीलभोपल्यांचावारसाक्रमहीयाचरूढीनेठरतो. याजमातींतस्त्रीप्रधानसमाजरचनाअसूनस्त्रियांकडूनवारसामोजणेकिंवाप्राप्तहोणे. हेयांच्यावारसापद्धतीचेमहत्त्वाचेवैशिष्ट्यहोय. यरांमध्येमातृसत्ताककुटुंबपद्धतीअस्तित्वातअसूनविवाहालाफारसेमहत्त्वदिलेजातनाही. स्त्रीनेवाटेलत्यापुरूषाबरोबरवाटेलतितकावेळराहण्याचीप्रथायासमाजरचनेतअसूनत्यासहवासाला‘संबंधम्‍’ असेम्हणतातयतथापिपुढे१८९६च्यामलबारमॅरेजअँक्टनेयावरीलपद्धतीलाप्रतिबंधबसला. तसेचमद्रासमरूमक्कातायम्‍कायद्यान्वये ( १९३२ ) पहिलेलग्‍नझालेअसताना दुसरे लग्‍न केल्यास ते बेकायदेशीर ठरते. मरूमक्कतायम्‍कायद्याने रूढीप्रमाणे केलेला विवाह कायदेशीर ठरविण्यात येऊन नोंदणीची तरतूद करण्यात आली मालमत्तेविषयीच्या हक्कांचे योग्य नियमन व संरक्षण करण्यात आले.

मरुमक्कतायम्‍कायद्यान्वये चालणाऱ्या या जमातींतील एकत्र कुटुंबपद्धतीला ‘तरवाड’ संज्ञा असून त्यात विस्तृत कुटुंबाचा समावेश होतो. स्त्री आणि पुरूष यांना मालमत्तेत समान वाटा असतो. तरवाडमध्ये जन्मलेल्या प्रत्येक स्त्री –पुरूषांचा त्या मालमत्तेवर या कायद्यानुसार सारखाच हक्क असतो. या कुटुंबातील कोणाही एकाचा मृत्यू झाल्यास त्याचा-तिचा मालमत्तेतील हिस्सा त्या कुटुंबातील इतर सर्व ह्यात व्यक्तींच्याकडे उत्तराधिकाराने प्रक्रांत होतो. स्त्री स्वत:च्याच तरवाडमध्ये राहते नवऱ्याच्या तरवाडमध्ये जात नाही. आंतरजातीय विवाहाची पद्धतीही रूढ आहे.

तरवाड कुटुंबातील कर्त्या पुरूषास ‘कर्णवान’ म्हणतात व तो हयात नसल्यास कर्त्या स्त्री – प्रमुखाला  ‘कर्णवती’ म्हणतात. तरवाड कुटुंबाची तसेच कुटुंबांच्या मालकीची जंगम व स्थावर मालमत्तेची व्यवस्था पाहणे इ. कामे कर्णवान करतो. मालमत्ता विकणे, गहाण टाकणे किंवा भाड्याने देणे वगैरे अधिकार करणवानला असून त्याने वर्षातून एकदा कुटुंबातील सर्व कनिष्ठ सदस्यांना सर्व मालमत्तेच्या हिशोब देण्याची पद्धती आहे. कर्णवानच्या हातून कुटुंबाच्या मालमत्तेची नासधूस किंवा गैरवापर केला गेला, तर त्याच्यावर दावा दाखल करता येत नसे. परंतु १९३२ च्या मरुमक्कतायम् कायद्यातील कलम ३३ व ३४ मध्ये केलेल्या सुधारणांमुळे कर्णवानच्या या अधिकारांवर मऱ्यादा घालण्यात आल्या. तसेच या जमातींच्या वारसा हक्कांचे नियमन १९५६ च्या हिंदु वारसा कायद्यातील कलम ३७, १७ यांप्रमाणे करण्यात आले.

संदर्भ : Aiyar, N. Chandrasehara, Ed, Maynes Treatise on Hindu Law and Usage,Madras, 1953.

गाडगीळ, श्री. वि. सागडे, जया